Fotos

The Deyrulzafaran Monastery, located 4 kilometers east of Mardin on the slope of a hill, faces a grassy plain. Some additions were made to the three-story monastery over time, and it reached its current appearance in the 18th century. Previously known as Mor ?leymun Monastery, the monastery began to be called under metropolitan bishop Saint Hananyo's name since 793, after great refurbishments were made under his leadership. After the 15th century, saffron flowers spread around the monastery have caused a new change in the name of the sanctuary and it was renamed Deyrulzafaran (Saffron Monastery). Today, the monastery includes the ?Sun Temple,? the ?Virgin Mary Church,? the ?Saints' House? (Beth Kadishe) and the ?Domed Church.?

The throne from which the priests conduct the rituals has been located for more than 100 years at this monastery, which is famous for its domes, vaulted columns and wooden handmade decorations. A cross surrounded by dolphin figures welcomes you at the entrance door.

The first person to introduce the printing press to the region in 1874 was Petrus the Fourth, who was a patriarch at the monastery and passed away in 1895. Many books in Syriac, Arabic, Ottoman Turkish and Turkish languages were printed there, and the printing house remained in use until 1969. The remnants of the printing house are still exhibited at the monastery.

Virgin Mary Church, located in the northeast of the backyard, was the first church of the monastery. The church was restored during Patriarch Cercis the Second's term (1686-1708) and houses impressive Byzantine mosaics. Part of the ceilings and walls was made from baked bricks and there are three wooden handmade doors dating from 1699 in the church. These doors are crowned with David's verses written in Syriac language. The church situated at the monastery also opens its doors for baptism ceremonies aside from Sunday rites



DEYRULZAFARAN MANASTIRI

İsa’dan sonra 5. yüzyılda inşa edilen Deyrulzafaran Manastırı, muhteşem mimarisi yanında Süryani Kilisesi’nin önemli merkezlerinden biridir. 1932’ye kadar 640 yıl boyunca Süryani Ortodoks patriklerinin ikametgah yeriydi.

Manastır, Mardin’in 4 kilometre doğusunda, şirin bir dağ yamacın da, Mardin Ovasına hakim bir noktadadır. Üç kattan oluşan Manastır 5. yüzyıldan başlayarak farklı zamanlarda yapılan eklentilerle bugünkü haline 18. yüzyılda kavuşmuştur. Farklı zamanlarda yapılan eklentilere rağmen Manastır’ın adeta tek bir zamanda inşa edildiği havasını vermesi, bu eklenti binaları yapan

mimarların ne kadar maharetli olduklarını gösteriyor.

Manastır, Milattan önce Güneş Tapınağı, daha sonra da Romalılarca kale olarak kullanılan bir kompleks üzerine inşa edildi. Romalılar bölgeden çekilince Aziz Şleymun bazı azizlerin kemiklerini buraya getirterek kaleyi manastıra çevirdi.

Bu nedenle Manastır, önceleri Mor Şleymun Manastırı olarak bilini- yordu. Mardin ve Kefertüth Metropoliti Aziz Hananyo’nun 793 yılından başlayarak büyük bir tadilat yapmasından sonra Ma-nastır onun adıyla, Mor Hananyo Manastırı olarak bilindi. 15. yüzyıldan sonra da Manastır’ın etrafında yetişen zafaran (safran) bitkisinden dolayı Manastır, Dey- rulzafaran (Safran Manastırı) adı ile anılmaya başlandı.

Kubbeleri, kemerli sütunları, ahşap el işlemeleri, iç ve dış mekanlardaki taş nakışları ile insanın ilgisini çeken Deyrulzafaran Manastırı, uzun tarihi boyunca Süryani Kilisesi’nin dini eğitim merkezlerinden biriydi. Bölgeye ilk matbaayı getiren kişi de yine bu Manastır’da patriklik yapan ve 1895’te vefat eden 4. Petrus’tur. 1874 yılında İngiltere’ye yaptığı bir ziyaret sırasında satın aldığı matbaayı 1876 yılında Manastır’a getirtti. Matbaada 1969 yılına kadar başta Süryanice olmak üzere Arapça, Osmanlıca ve Türkçe kitaplar ile 1953’e kadar Öz Hikmet adında aylık bir dergi basılıyordu. Matbaadan geriye kalan parçaların bir kısmı Manastır’da diğer bir kısmı da Mardin’deki Kırklar Kilisesi’nde sergilenmektedir.

Manastır bugün de Süryani Kilisesi’nin önemli dini merkezlerinden biridir. Mardin Metropoliti’nin ikametgahı olan Deyrulzafaran Manastırı, dünyanın dört bir yanına dağılmış Süryaniler tarafından dua ve bereket almak için ziyaret edilir. Yine binlerce yerli ve yabancı turist, kısa veya uzun bir yol kat ederek Manastır’ı ziyaret etmektedirler.